Menu

Wyszukiwanie

HISTORIA PARAFII I KOŚCIOŁA W CZARNYM DUNAJCU

Przed 800 laty Podhale przedstawiało obraz ziemi surowej, pustej i pokrytej wiecznymi borami i lasami, ponad które wznosiła się korona Tatr. I w tej oto puszczy Podhala zaczyna się gromadzić i osadzać spokojny żywioł ludzki, zakładać wioski i uprawiać ubogą rolę.

W roku 1234 przybywają z Landu około Sieradza zakonnicy Cystersi do Ludźmierza, gdzie stawiają kościół i zakładają pierwszą parafię Podhala obejmującą całe Podhale, część Podgorców poza Mszanę ku Limanowej i część dzisiejszej Orawy. Na terenie tej parafii ludźmierskiej, zakłada Tomasz Miętus w roku 1552 osadę Czarny Dunajec i on to, na swoim własnym gruncie postawił drewniany kościół pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej.

W roku 1605, syn Tomasza, Jan Miętus zbiera delegację ze wsi; Czarny Dunajec, Rogoźnik, Stare Bystre, Ratułów, Ciche, Międzyczerwienne, Odrowąż, Dział, Pieniążkowice, Długopole, Wróblówka, Witów , Dzianisz , Nowe Bystre, Zakopane i wysyła tę delegację do Myślenic, aby do ksiąg miejskich wpisać akt utworzenia parafii Czarny Dunajec obejmującej wszystkie wyżej wymienione wsi. W roku 1606 sołtysi wymienionych wsi przekładają akt założenia parafii królowi polskiemu Zygmuntowi III, który ten akt urzędowo zatwierdził. Tak więc kościół i parafia w Czarnym Dunajcu mają za swoich fundatorów i założycieli nie królów, magnatów, czy bogatych mieszczan, ale prostych, skromnych kmieci, tutejszych chłopów, górali z Podhala.

I znamienną jest rzeczą jak pięknie i z głęboką wiarą, uzasadniają ci oto właściwi w akcie erekcyjnym, potrzebę założenia parafii: „Skoro te wsi świeżo osiadłe, ani parafii, ani innego kościoła nie mają, w którym by udzielano Ś.Ś. sakramentów i zapobiegano niebezpieczeństwom zgonu bez spowiedzi i śmierci dzieci bez Sakramentu Chrztu i żeby lud pomnażał się w czci i bojaźni Bożej, przez nabożne słuchanie Słowa Bożego i Ofiarę Mszy św.” Dnia 9.11.1787r. drewniany kościół, oraz dzwonnica uległy spaleniu od pożaru sąsiadującej z kościołem organistówki. Na miejscu spalonego kościoła, został wymurowany nowy, którego budowę ukończono w roku 1798, a następnie został poświęcony przez Ks. Bpa Janowskiego, ordynariusza diecezji tarnowskiej, do której wówczas Podhale należało. Ponieważ przy budowie był niesumienny budowniczy, który zamiast żelaznych ankrów dał do muru drewniane belki, a na zewnątrz muru przybijał kawałki żelaza, naśladujące ankry, zaczęło sklepienie pękać tak, że musiano je w r.1817 rozebrać i położono wówczas prostą powałkę, na grubych, ciosanych w kostkę tramach (belkach). Ta jednak powała, na skutek dużej objętości kościoła, okazała się za słaba i w nocy, dnia 25.10.1841r. runęła na posadzkę kościoła, powodując wielkie zniszczenie wewnątrz.

W roku 1847 z dętych desek zrobiono powałę na wzór sklepienia. Niedługo jednak, bo w r.1859, w ogólnym pożarze Czarnego Dunajca, spłonął także doszczętnie kościół, z którego pozostały tylko przepalone mury. W r.1864, tutejszy rodak z Wróblówki, Ks. proboszcz Jan Komperda, przystąpił do odbudowania spalonego kościoła. On to odbudował całkowicie kościół, wprowadzając pewne zmiany, a to: nadmurował mury, wymurował filary, chór i boczne chórki, zasklepił kościół i sprawił ołtarze, organy, dzwony i całe wnętrze przystrojenie świątyni.

W r.1871 zakończono budowę, względnie restaurację kościoła, przez przybudowanie kaplicy Matki Boskiej Różańcowej, dzisiaj św. Józefa, do której to fundacji przyczynił się znacznie tutejszy kupiec Michał Świderski. W r. 1890, za Ks. proboszcza Leopolda Brosiga, artysta malarz Antoni Stopa, przyozdobił wnętrze kościoła piękną polichromią, która wraz z ołtarzami została odnowiona za Księdza Proboszcza Mieczysława Kozickiego, przez artystę malarza W. Herczaka, w r. 1958.

(Na podstawie tekstu z przedsionka kościoła).

W roku 1994 proboszczem w Czarnym Dunajcu zostaje ks. Józef Gil. W tym czasie przeprowadzono wiele remontów w naszej świątyni. Ks. Józef przyczynił się do dzisiejszego wyglądu kościoła, który w tych latach został pomalowany, odnowiono wszystkie ołtarze, wymieniono ogrzewanie, położono marmurową posadzkę, zostało zmienione oświetlenie, zrobiono odwodnienie, nowe konfesjonały i boazerię.

1 września 2005 roku nowym Proboszczem został ks. Kazimierz Koniorczyk. Pięknie zagospodarował stary cmentarz przy naszej świątyni, a dzięki pomocy sponsorów położono dookoła kościoła nowy chodnik z kostki brukowej. Posługa ks. Kazimierza trwała niewiele ponad dwa lata. Po ciężkiej chorobie odszedł do Pana 30 grudnia 2007 r.

15 grudnia 2007 r. administratorem parafii został zamianowany ks. Krzysztof Kocot, a po śmierci ks. Kazimierza został proboszczem naszej parafii.

Dom Boży jest domem każdego z nas. Troska o niego jest wyrazem naszej wiary, czujmy się odpowiedzialni za to miejsce, gdzie nasze życie w Bogu się rozpoczyna, trwa i kończy...

 

Dzisiaj jest

środa,
19 grudnia 2018

(353. dzień roku)

Święta

Środa, III Tydzień Adwentu
Rok C, I
Dzień Powszedni

Licznik

Liczba wyświetleń:
9068238